Book Name:Kamil Momin Kon
يهودي پخپله راغلو او اوئې وئيل: جناب! زما د ناوې پۀ ذريعه د غورځيدونکي نجاست پۀ وجه خو تاسو ته څۀ شکايت نشته؟ حضرت مالک بن دينار رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ډير پۀ نرمۍ سره ووئيل: د ناوې نه چې کوم ګند راپريوځي هغه وينځم، يهودي ووئيل: تاسو ته د دومره تکليف باوجود غصه نه درځي؟ اوئې فرمائيل راځي خو څښم يـې ځکه چې (پۀ څلورمه سيپاره، سورۀ آلِ عمران آيت نمبر 134 کښې) د خدائے رحمان فرمانِ مبارک دے:
وَ الْکٰظِمِیْنَ الْغَیْظَ وَ الْعَافِیْنَ عَنِ النَّاسِ ؕ وَ اللّٰہُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِیْنَ (۱۳۴)ۚ (پارہ:4، سورۂ آلِ عمران:134) (مفهوم)ترجمهٴ کنزُ العِرفان: او غُصَّه څښلو والا او خلق معاف کوونکي دي او الله د نيکو خلقو سره محبت فرمائي۔
د حضرت مالِک بن دينار رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه دا ښکلے جواب يـې چې واوريدو نو هٰغه يهودي کلمه ووئيله او مسلمان شو۔ ([1])
نگاہِ ولی میں وہ تاثیر دیکھی بدلتی ہزاروں کی تقدیر دیکھی
اے د خوږ نبي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم عاشقانو! دا وو مخکښيني مسلمانان۔۔۔!! د هغوئي د اخلاقو او کردار نه د متاثره کيدو سره به کافرانو کلمه وئيله او نن زمونږه حال څۀ دے؟ زمونږ د ليدو سره به کافِران څۀ مسلمانان شي بلکې ډيره لرې نه ده چې اُلټا د اِسلام نه نفرت شروع کړي۔